Ders zili 8 Eylül'de çalıyor...
Milli Eğitim Bakanlığı, 2008-2009 eğitim- öğrenim yılı için 18 bin öğretmen atadı... Bağımsız Eğitimciler Sendikası'nın verilerine göre reel açık 150 bini aşkın oysa. Atanan 18 bin eğitmen ancak emekli olup görevi bırakan ya da kurum değiştirenlerin boşluğunu doldurabilecek...
Kabaca bir hesapla 4 yıl içinde, senede en az 75 bin kadrolu öğretmen ataması yapılırsa 30 kişilik sınıflarda normal ve tekli eğitime geçilebilir...
İşin ilginç yanı, bunca açık varken diplomalı 200 bin eğitmen işsiz...
En iyi durumdaki düşük ücretle ve hiç bir sosyal hakkı olmadan çalışmaya mahkum...
Memlekette her yıl 'Öğretmen' olarak üniversiteden mezun olan 95 bin kişi mevcut...
4 yıl sonra sayısal olarak ulaşacakları tablo 500 bine dayanacak...
Bu nasıl bir anlayıştır çözmek mümkün değil... Bir yanda eğitmen açığı, diğer yanda yüzbinlerce işsiz öğretmen...
Eğitimde belli bir kalite ve niteliği yakalayabilmak için öncelikle yurdun her köşe bucağında şartları iyileştirmek kaçınılmaz... Birleştirilmiş sınıflarda çoklu eğitimle bir yere varmak mümkün değil...
Bakmayın siz kırk yılda bir İrfan Töreci gibi kırsaldan başarıyla uçuş şansı yakalayan gençlere...
Örneği o kadar az ki; yokluk ve zorlukla 'başaranlar' sıfatını üzerlerine etiketlerken bile 'muhteşem olağanüstü'gibi vurgulayıcı sıfatlar ekleniyor peşlerine...
Çünkü eğitim çağındakiler için dünyanın hiç bir ülkesinde bu kadar fırsat eşitsizliğine rastlamak zor... Dolayısıyla bizişaşırtan İrfan ve onun şartlarındaki gençlerin azmi değil aslında, eğitim sistemindeki adaletsizliği yenişlerine, istemleri dışında biçilmiş kılığı giymeye direnişlerine...